Mostrando entradas con la etiqueta Curros Enríquez. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Curros Enríquez. Mostrar todas las entradas

3 may 2008


Curros Enríquez

Exposición dedicada ó centenario da morte de Curros na Coruña
Organizada pola Fundación Curros. Foto Pepe Trebolle,
maio 2008.
En primeiro plano,
reproducción da Coroa de Curros que se conserva na RAG e é o símbolo da Fundación C.E.

Curros Enríquez

Exposición dedicada ó centenario da
morte de Curros na Coruña
Organizada pola Fundación Curros
Foto Pepe Trebolle, maio 2008

27 abr 2008


Alberto Vilanova,
escritor e historiador. Biógrafo de Curros Enríquez e autor de "Los gallegos en la Argentina" (2 vols.).
Na Segunda República foi dirixente ourensán de Acción Republicana. Estivo exiliado en América e volveu morrer a Ourense. Os seus libros e papeis, cunha amplísima colección de recortes de prensa, consérvanse na Biblioteca da Deputación Provincial de Ourense.

Homenaxe ó poeta Manuel Curros Enríquez
na Coruña, diante do monumento de Asorey
e no centenario da súa morte.
Participaban no acto, presentes na foto (12 marzo 2008), Xosé R. Barreiro Fernández, presidente da RAG; Manuel González, secretario da RAG; Antonio Mouriño, alcalde de Celanova, e Rogelio Martínez, presidente da Deputación de Ourense.

29 mar 2008

Inauguración do Monumento a Curros Enríquez na Coruña, obra de Asorey.
1934. Coa presenza de Alcalá Zamora, presidente da República; Manuel Lugrís Freire, presidente da RAG; José Estadella y Arnó; e Alfredo Suárez Ferrín, alcalde republicano da Coruña.


Retrato do poeta Manuel Curros Enríquez

CEN ANOS DE HISTORIA CULTURAL. 1914: CURROS EN “PLATERO Y YO” (Marcos Valcárcel)


Foi neste ano, exactamente o día de Nadal e na “edición
menor” de La Lectura cando o poeta de Moguer publicou a primeira edición de Platero y yo. No capítulo dezasete deste libro “para nenos”, o titulado “El niño tonto”, hai unha alusión directa ao poeta galego Curros Enríquez: “Un día, cuando pasó por la calle blanca aquel mal viento negro, no vi ya al niño en su puerta. Cantaba un pájaro en el solitario umbral, y yo me acordé de Curros, padre más que poeta, que, cuando se quedó sin su niño, le preguntaba por él a la mariposa gallega: Volvoreta d’ aliñas douradas...”. Hoxe sabemos, por Alonso Montero, que Juan Ramón Jiménez coñecía desde novo o poema “¡Ai!” de Curros, citado nese texto, e que tamén fixo traduccións de Rosalía e de A Virxe de Cristal, poetas que lera no Ateneo de Sevilla e dos que gardaba na casa as primeiras edicións moitos anos despois (1958).
No mesmo ano de 1914 remataban de publicarse, cun tomo seis, as Obras Completas de Curros Enríquez. Pola súa banda, Eugenio López Aydillo publicaba en Madrid a súa escolma Las mejores poesías gallegas, a segunda antoloxía galega do século XX (posterior á de Carré Aldao), dividida en dúas partes, unha primeira sobre poesía trobadoresca e unha segunda sobre os poetas do seu tempo. Outro libro desas datas foi La aldea gallega, publicado en Cádiz, importante estudo sociolóxico de Nicolás Tenorio arredor do mundo tradicional galego.


1908. Enterro do poeta ourensán Manuel Curros Enríquez na cidade coruñesa (Foto RAG).

27 mar 2008


Busto do poeta Manuel Curros Enríquez

en Celanova, obra do escultor Francisco Asorey e inaugurado en 1951, no centenario do seu nacemento